Πάτερ, γιατί να μην τρώμε κρέας στις νηστείες;

nazoreos

Κάποτε εις το Μοναστήρι της Κεχαριτωμένης Θεοτόκου, κατά την ημέρα επισήμου εορτής ευρισκόμεθα εις την επίσημο τράπεζα, τόσο οι Πατέρες και αδελφοί, όσο και αρκετοί λαϊκοί.
Ανάμεσα στους λαϊκούς υπήρχε κι κάποιο παιδί του Δημοτικού σχολείου.

– Γέροντα, θα ήθελα να κάνω μία ερώτηση, είπε ο μικρός μαθητής.

– Να σε ακούσω παιδί μου, απεκρίθη ο Γέροντας, χωρίς να περιφρονήση την ηλικία του.

– Η Εκκλησία κανόνισε κατά τη νηστεία να τρώμε μερικά φαγητά και μερικά άλλα όχι. Γιατί, λοιπόν, τα ερρύθμισε κατ’ αυτόν τον τρόπο;

Γιατί δεν έβαλε το αντίθετο ακριβώς πρόγραμμα και όταν νηστεύουμε να τρώμε κρέας;

Οι πατέρες ήρχισαν να χαμογελούν με την πρωτότυπη πράγματι ερώτηση: Γιατί να μην είναι νηστήσιμο το κρέας και αρτύσιμα τα φασόλια;

– Μη γελάτε συνεβούλευσε με σοβαρότητα ο Γέροντας: Το ερώτημα είναι πολύ αξιόλογο.

– Άκουσε παιδάκι μου. Εάν υποθέσουμε ότι έτσι απεφάσιζαν οι Πατέρες , τότε όλοι μόνιμα θα «ενηστεύαμε» και ποτέ δεν θα «κατελύαμε».

Και αμέσως άρχισε να αναλύει γιατί η εκκλησία τα όρισε κατ’ αυτόν τον τρόπο και όχι αντιστρόφως.

Με επιχειρήματα επεξηγούσε… Προς εξάσκηση πρέπει να καταλύωμε τα πιο απλά και όχι τα πιο εύγευστα φαγητά.

Μετά ανέφερε και αρκετά επιχειρήματα με τα οποία εσυσχέτισε τη νηστεία με την πνευματική ανάβασι του ανθρώπου και με τη διανοητική πρόοδο δια της μελέτης.

– Το πολύ και καλό φαγητό κατέληξε, δεν υποβοηθά ούτε εις την πνευματική ζωή ούτε και εις την ανάγνωσι. Διότι κατά τους αρχαίους «πλατεία γαστήρ λεπτόν νουν ου τίκτει».

– Το πλήρες στομάχι με τερψιλαρύγγια φαγητά δεν επιτρέπει εις τον νου να χρησιμοποιή όλες του τις δυνάμεις και δυνατότητες. Η πολυφαγία εξασθενίζει τη βούληση μας.

Τότε εκδηλώνουμε μειωμένη αντίσταση προς τις προκλήσεις του ποτού, του τσιγάρου, των ηδονών, της αμαρτίας και κάθε είδους διαφθοράς.

Έτσι η συζήτηση έφτασε ες μεγάλο βάθος και με αρκετές προεκτάσεις!

Η άσκηση, η σωματική και η διανοητική, αποτελεί βασικό στοιχείο της προόδου του ανθρώπου. Ασφαλώς δε, η λιτή διατροφή υποβοηθά σημαντικά αυτήν την άσκησι.

Εδώ υπογραμμίζουμε ότι η άσκησις δεν αποτελεί αυτοσκοπό , αλλά μέσο και μέθοδο ανόδου και προόδου του ανθρώπου που είναι συνάμα διττής συνθέσεως, ήτοι χοϊκός και πνευματικός.

Please follow and like us:
error20
fb-share-icon0
Tweet 20
fb-share-icon20

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Next Post

«Τα νεύρα είναι εγωισμός, μόνο οι κομπλεξικοί θέλουν πάντα να επιβάλλονται...»

Χρειαζόμαστε Υπομονή στα βέλη του πονηρού. Επιμονή στο σπάσιμο του Εγώ και Υποταγή στο Άγιο Θέλημα Του Θεού. Μόνο μ’αυτά μπορούμε να […]
Get new posts by email