Ιερέας και πλήθος γονάτισαν δοξολογώντας το Χριστό για το ανεξήγητο φαινόμενο!

nazoreos

Οι χωριανοί άρχιζαν τις προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα εβδομάδες πριν. Το βράδυ της παραμονής όλα ήταν έτοιμα κι οι άνθρωποι ντυμένοι τα καλά τους πήγαιναν στην εκκλησιά κι άφηναν μπροστά στη φάτνη ένα δώρο για το Χριστό, ό,τι μπορούσε ο καθένας. 

Μια μικρή έξι χρονών περίπου πήγε και αυτή με τους γονείς της στην Εκκλησία κρατώντας το καλαθάκι με τα κουλούρια που είχε φτιάξει για το νεογέννητο Χριστό. Εκείνο το χρόνο, όμως, η μητέρα της αρρώστησε, και τίποτα δεν τους περίσσευε, για ν’ αγοράσουν δώρο. 

Την ώρα που χτύπησαν οι καμπάνες η μικρή μπήκε δειλά στην Εκκλησία με τα χέρια αδειανά. 
Οι άλλοι προσκυνούσαν το Χριστό, άναβαν το κεράκι τους και του πρόσφεραν το δώρο τους. Εκείνη γονάτισε κοιτάζοντας τη φάτνη από μακριά και ψιθύρισε: 

– Αχ, Παναγίτσα μου, φέτος δεν έχω να χαρίσω τίποτε στο παιδί σου που γεννήθηκε. Θα το εξηγήσεις στο Χριστό γιατί δεν του έφερα δώρο; 

Ο κόσμος είχε αρχίσει να ψάλλει μαζί με τον παπά το «Χριστός γεννάται σήμερον». 

Τα μάτια της μικρής θόλωσαν από τα δάκρυα κι έτρεξε προς το σπίτι της, όταν άκουσε πίσω της μια φωνή να τη ρωτάει: 

– Γιατί κλαις, κοριτσάκι μου, μια τέτοια χαρούμενη μέρα; 

Ήταν μια γριούλα με γλυκό πρόσωπο και μάτια γεμάτα καλοσύνη. 

– Κλαίω, γιαγιάκα, γιατί δε μου περισσεύει ούτε μια δεκάρα, για ν’ αγοράσω ένα δώρο στο Χριστό. 

– Γι’ αυτό κλαις; Ο Χριστός ευχαριστιέται και μόνο που τον σκέφτεσαι. Και μόνο που τον αγαπάς. Να, κοίταξε εκείνον το θάμνο με τα πράσινα φύλλα. Γιατί δεν κόβεις ένα μπουκέτο να του το πας; 

Το κορίτσι σταμάτησε τα κλάματα, έσκυψε, κι άρχισε να κόβει ένα μπουκέτο από κλαδιά. Έκοψε αρκετά, ώσπου η αγκαλιά της δε χωρούσε πια άλλα. 

– Φτάνουν αυτά, γιαγιάκα; ρώτησε τη γριούλα κοιτάζοντας πίσω της, αλλά εκείνη είχε εξαφανιστεί. 

Η μικρή με τα κλαδιά στην αγκαλιά της προχώρησε θαρρετά και μπήκε στην Εκκλησία μ’ ένα χαμόγελο αγαλλίασης. Όλα έλαμπαν στο φως των κεριών. Ο κόσμος έψελνε με κατάνυξη. Περπάτησε πάνω στο κόκκινο χαλί που απλωνόταν μπροστά στη φάτνη κι απόθεσε το δώρο της. 

– Κοιτάτε αυτό το κοριτσάκι, είπε χαμηλόφωνα μια γυναίκα. Φέρνει κλαδιά από θάμνους στο Χριστό. Και μη χειρότερα. 

Όταν τελείωσε το τροπάριο ακούστηκαν ψίθυροι στην Εκκλησία. 

– Κοιτάξτε, κοιτάξτε τα κλαδιά των θάμνων! 

Η μικρή ήταν ακόμα γονατιστή με σταυρωμένα τα χέρια της. Ακούγοντας τις φωνές, σήκωσε το κεφάλι της τρομοκρατημένη και είδε τα δικά της κλαδιά, να έχουν ανθίσει και να έχουν βγάλει κάτι όμορφα κόκκινα λουλούδια που έμοιαζαν με αστέρια. 

– Θαύμα! 

– Ήτανε θάμνοι κι έβγαλαν λουλούδια! 

Ο παπάς και το πλήθος γονάτισαν μπροστά στη φάτνη, δοξολογώντας το Χριστό γι’ αυτό το ανεξήγητο φαινόμενο. 

Η γριούλα είχε δίκιο. Το δώρο που δίνεται από την καρδιά είναι το πιο αξιόλογο δώρο. Τα φτωχά κλαδάκια ήταν το πιο σημαντικό δώρο που είχε πάρει ο Χριστός εκείνη τη μέρα… 

Το λουλούδι λέγεται αλεξανδρινό. Ανθίζει Δεκέμβριο με Ιανουάριο και η ανθοφορία του διαρκεί 6–8 εβδομάδες. 

Ν. Βαξεβανίδης 

Please follow and like us:
error20
fb-share-icon0
Tweet 20
fb-share-icon20

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Next Post

Εντυπωσιακές εικόνες, έγινε η νύχτα μέρα από το Αστέρι της Βηθλεέμ (ΒΙΝΤΕΟ)

Οι δύο μεγαλύτεροι πλανήτες του ηλιακού συστήματος, Δίας και Κρόνος, ήρθαν πολύ κοντά χθες βράδυ και προσέφεραν μια εντυπωσιακή αστρονομική νύχτα σχηματίζοντας […]
Get new posts by email